Το παρόν άρθρο θα μπορούσε να έχει το σαρκαστικό τίτλο “«Ρίξε κι εσύ μια μολότοφ στα Starbucks. Μπορείς.»”:http://www.philology.gr/blog/?p=113 όπως θα ήταν η επιθυμία πολλών αριστερίζοντων αντιαμερικανών καπνιστών, θαυμαστών του Κάστρο και του Τσάβες, άλλα προτίμησα μια μετριοπαθή προσέγγιση.
Άνοιξε λοιπόν Starbucks και στη Λάρισα και μάλιστα σε περίοπτη θέση, στην αγαπημένη πλατεία των Λαρισαίων όταν σκοπεύουν να πιουν καφέ, την πλατεία ταχυδρομείου.
Όσοι δε γνωρίζουν τι εστί Strabucks, ας ρίξουν μια ματιά στο “σχετικό άρθρο της Wikipedia”:http://en.wikipedia.org/wiki/Starbucks και στο “επίσημο site της εταιρείας.”:http://www.starbucks.com/
Την πρώτη επίσκεψή μου στο Starbucks της Λάρισας είχα δυστυχώς την ατυχία να την κάνω με τον “Αταίριαστο”:http://www.philology.gr/blog/ ο οποίος άκουγε πρώτη φορά στη ζωή του για τα Starbucks. Κι ενώ λοιπόν ήλπιζα πως θα θυμηθώ ευχάριστες στιγμές από την τελευταία επίσκεψη μου στις ΗΠΑ και παράλληλα θα έχω μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από τις τελευταίες εξελίξεις (βλ. ίντριγκες) στην blog-όσφαιρα η βραδιά εξελίχτηκε σε έναν mini εφιάλτη.
Όλα ξεκινούν από αυτές τις σιχαμερές συνήθειες των πολυεθνικών:
* Να προσπαθούν να κρατούν τις τιμές για τον πελάτη χαμηλά χωρίς να ρίχνουν την ποιότητα των υπηρεσιών
* Να τηρούν το γράμμα του νόμου
Όταν λοιπόν μπήκαμε στο κατάστημα και διευκρίνησα πως είναι self service άκουσα τα πρώτα αρνητικά σχόλια.
bq. Τι; Που ήρθα, σε Goody’s;
Το μεγαλύτερο σοκ – διορθώνω – το δεύτερο σοκ για τον Αταίριαστο ήρθε όταν διαπίστωσε πως στις διαθέσιμες επιλογές δεν υπήρχε στιγμιαίος καφές νες. Το ότι μπροστά του υπήρχε ένας τεράστιος ευκρινής πίνακας με ένα σωρό επιλογές σε σκανδαλιστικά χαμηλότερες τιμές απ’ ότι οι συνηθισμένες τον έφερε σε αμηχανία αντί να του κεντρίσει το ενδιαφέρον. Η ταμίας προσπάθησε ευγενέστατα να τον βοηθήσει εξηγώντας του ποιες γεύσεις είναι παραπλήσιες. Κατέληξε τελικά σε έναν καπουτσίνο (πάλι καλά που δε ζήτησε και ελληνικό) και πλήρωσα τα ποτά για να του φτιάξω λίγο τη διάθεση. Δώσαμε την απόδειξη δίπλα, η όλη διαδικασία ήταν φοβερά γρήγορη, και σε μισό λεπτό είχαμε τους καφέδες μας – καμία δηλ. σχέση με τις συνήθεις καφετέριες όπου θες μισή ώρα για να βρείς γκαρσόνι και άλλη μισή για να θυμηθούν να σου φέρουν τον καφέ και όταν στον φέρνουν “ξεχνούν” την απόδειξη, ή σου φέρνουν μια απόδειξη τσαλακωμένη και σκισμένη που έχει κοπεί 3 ώρες πριν ή τη χθεσινή μέρα, δε φτάνει δηλ. που πληρώνεις 3,5 Ευρώ τον καφέ, ακριβότερα δηλ. από τις πιο ακριβές ευρωπαϊκές πόλεις, κλέβουν ΚΑΙ το ΦΠΑ, και αν τους κάνεις παρατήρηση γίνεσαι ο κακός της παρέας που χαλάς τη διάθεση, ουφ, you know what I mean.
Παίρνουμε λοιπόν τους φρεσκοσερβιρισμένους καφέδες μας και αναζητούμε τραπέζι για να καθήσουμε. Στιγμιαία αναρωτιέμαι γιατί μου αρέσει το μέρος. Απαντώ πως μάλλον επειδή έχει καλόγουστη διακόσμηση (οι μισές καφετέριες στη Λάρισα είναι το απόλυτο καρακιτσαριό) και ένα συμπαθές mini shop. Βρίσκουμε λοιπόν ένα τραπέζι και καθόμαστε. Ο Αταίριαστος κάνει τη συνηθισμένη του πρώτη κίνηση και βγάζει τα τσιγάρα του να καπνίσει. Κι εδώ έρχεται το μεγαλύτερο σοκ:
bq. Πού είναι το τασάκι;
Δεν υπήρχε όμως τασάκι. Και δεν υπήρχε ούτε στο διπλανό τραπέζι και ούτε στο παραδιπλανό. Και ξαφνικά διαπιστώνω γιατί μου αρέσει τόσο πολύ το μέρος. Κανείς δεν καπνίζει και μπορώ να αναπνεύσω. *Όλο το μαγαζί φαίνεται να είναι no smoking area*. Ομολογώ πως “ξυπνούν κάποια συναισθήματα χαιρεκακίας μέσα μου”:http://blog.versutia.net/2005/11/21/smoking-ban. Βλέπετε ο μη καπνιστής σε αυτή τη χώρα δεν έχει δικαιώματα. Νόμος είναι το δίκιο του καπνιστή για να παραφράσω γνωστό σύνθημα. Υπάρχει νομοθεσία που επιβάλει πως σε καφετέριες/εστιατόρια θα πρέπει να υπάρχει και περιοχή για μη καπνιστές. Οι περισσότεροι την αγνοούν. Στους υπόλοιπους οι περιοχές μη καπνιστών είναι συνήθως για γέλια επειδή είναι πολύ μικρές και δεν υπάρχει κάποιο σοβαρό παραπέτασμα ή σωστός εξαερισμός για να τις χωρίζει από την περιοχή των καπνιστών οπότε την τρως πάλι την κάπνα. Και προφανώς κάθε σκέψη για μαζικό smoking ban είναι αδιανόητη για τους Ελληνάρες. Το ότι “οι θάνατοι από καρκίνο στις ΗΠΑ ,όπου το κάπνισμα έχει μειωθεί δραματικά, διαγράφουν πτωτική πορεία”:http://www.newscientist.com/channel/health/mg18925394.200.html είναι ασήμαντη λεπτομέρεια. Για να μην αναφέρω τις άπειρες μελέτες που επιβεβαιώνουν πόσο βλαβερό είναι το παθητικό κάπνισμα.
Η απόγνωση ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του Αταίριαστου. Ρίχνοντας εναγωνίως βλέμματα προς όλες τις κατευθύνσεις ανακάλυψε πως υπήρχε τελικά στην είσοδο μια περιοχή καπνιστών, ένα είδος προθάλαμου οριοθετημένου με τζαμαρία και πολύ μικρού σε σχέση με τη συνολική έκταση του μαγαζιού. Η ανακούφιση όμως ήταν προσωρινή επειδή διαπίστωσε πως όλα τα τραπέζια ήταν πιασμένα. Προσπάθησα να τον συνεφέρω λίγο, να του εξηγήσω τα θετικά της υπόθεσης και πως ίσως η σημερινή έξοδος ήταν μια καλή αφορμή να κόψει επιτέλους το κάπνισμα, πράγμα που στοχεύει εδώ και καιρό. Αδύνατον. Το βλέμμα του ήταν καρφωμένο στον προθάλαμο λες και ήταν εκεί η Αντζελίνα Τζολί γυμνή και του κουνούσε πέρα δώθε προκλητικά τα βυζιά της. Και τραπέζι δεν άδειαζε.
Μετά όμως από προσεκτικότερη παρατήρηση (ή ρωτήσαμε κάποιον, δεν είμαι σίγουρος) είδαμε πως υπήρχαν τραπέζια και έξω από το κατάστημα, ακριβώς απέναντι, όπως συμβαίνει και με τις περισσότερες καφετέριες της πλατείας. Ο καιρός δεν ήταν ιδιαίτερα κρύος και υπήρχαν και σόμπες τις οποίες άναψε 2 λεπτά αργότερα ένας υπάλληλος του καταστήματος.
Επανήλθαμε έτσι σε φυσιολογικές καταστάσεις. Δε θυμάμαι τι άλλο συζητήσαμε. Ο Αταίριαστος όμως είχε φέρει το τεύχος του Ταχυδρόμου με το αφιέρωμα στα ελληνικά blogs και σχολιάσαμε από σχετική φωτογραφία πόσο καλό -μουνί- είναι “η Ψιλικατζού”:http://www.psilikatzoy.blogspot.com/.
Ειλικρινά χαμογελούσα όσο διάβαζα το άθρο σου!
Δεν ξέρω εάν όντως ο καφέ που προσφέρουν έχει κάτι μέσα (:
Ρ) αλλά είναι από εκείνους που χαίρεσαι να παραγγέλνεις!Υπάρχει όμως και μία ακόμη αλυσίδα στην ανατολική ακτή της Αμερικής, με καφέ ανώτερο από εκείνον του Starbucks, ονόματι Caribou Coffee.
Εύχομαι να έρθει και στην Ελλάδα σύντομα!http://www.cariboucoffee.com
Καλώς σε βρήκα! Και καλό καφέ!;)
Δεν ξέρω τί έκανα και γέμισε το σχόλιό μου γραμμές…. Αρχάρια στο άθλημα…Συγνώμη για την εμφάνιση!
Μπλε έφη: Ειλικρινά χαμογελούσα όσο διάβαζα το άθρο σου
Αυτός είναι και ο σκοπός
Καλώς ήλθες. Τα cariboucoffee δεν τα ήξερα, ευχαριστώ για την πληροφορία.
Θα καταλάβεις για τις γραμμές αν διαβάσεις αυτό.
φτηνά τα στάρμπακς; σοβαρά μιλάς; εδω είναι πολύ ακριβότερες από τις απλές καφετέριες -βέβαια οι μόνες που έχουν αυτούς τους περίεργους καφέδες με τις διάφορες γεύσεις.
αλλά αν ισχύει και στην αθήνα για τους χώρους χωρίς καπνό κάθε μέρα εκεί θα πηγαίνω για καφέ!!
Στην Κούβα ισχύει αυστηρή αντικαπνιστική νομοθεσία. Μη γράφουμε ανακρίβειες!
@vasvoeΗ μέση τιμή των ροφημάτων ήταν γύρω στα 2,5 Ευρώ ή έστω κάτω από 3 όταν υπόλοιποι ξεκινούν από 3 και η πλειοψηφία τους πουλά ένα φραπέ ή έναν νες 3,5.
@ιστορικός: Δεν ανέφερα τον Κάστρο για το κάπνισμα άλλα για τον αντιαμερικανισμό του. Μαθαίνω πάντως πως σταμάτησε να καπνίζει πούρα.
1. Σε σχόλιό μου στο άρθρο που έγραψα κι εγώ στο blog προβαίνω σε κάποιες διευκρινήσεις περί καπνίσματος. Πάντα ζητώ να ασκώ το δικαίωμά μου στο κάπνισμα χωρίς να προσβάλλω το δικαίωμα των μη καπνιστών να μην αναπνέουν καπνό.2. Αντικαπνιστική νομοθεσία στη χώρα των φημισμένων πούρων; Πάει έληξε, η Κούβα είναι το τελευταίο οχυρό του σοσιαλισμού (τέλος πάντων) και η Ελλάδα το τελευταίο οχυρό του καπνίσματος.3. Αθλιε Σπασίκλα, τόσους μήνες χτίζω ένα προφίλ σοβαρού μπλόγκερ και πας και καρφώνεις στη μπλογκόσφαιρα ότι αναφέρομαι σε συναδέλφισσα μπλογκερού με τον όρο “μουνί”; Με σακάτεψες…
@Αταίριστος1. Το επιβεβαιώνω3. Μόνος σου το είπες αυτό. Έγραψα γενικά χωρίς να διευκρινίσω ποιος είπε τι. Και δεν καταλαβαίνω γιατί σου χαλάει το προφίλ αυτό.
Anyway, χαίρομαι που μόνο αυτό σε πείραξε
Να σημειώσω επίσης πως διόρθωσα μια ανακρίβεια: οι θάνατοι από καρκίνο στις ΗΠΑ δεν είναι στα ίδια επίπεδα με το 1930 άλλα μειώνονται ως ποσοστό του συνολικού πληθυσμού από το 1991 και σε απόλυτους αριθμούς πλέον από το 2003. Το 1930 είναι η χρονιά κατά την οποία άρχισαν να κρατούνται αρχεία για θανάτους από καρκίνο στις ΗΠΑ.
Διαβάζω το δικό σου ποστ και του Αταίριαστου και γελάω.
Καλά, πώς κάνετε παρέα εσεις οι δύο!
Σου έκανε εντύπωση η διακόσμηση των Starbucks γιατί υποθέτω πως φέρνει σε κλίμα εξωτερικού. Είναι κάτι καινουριο στην Ελλάδα και για τώρα μοναδικό. Δεν είναι αμερικανιά όπως τα McDonalds, το αντίθετο. Επίσης μπορείς να πας μόνος σου ν’ αράξεις σε 2 καρέκλες οριζόντια και να έχεις μπροστά σου το βιβλίο ή το λάπτοπ σου χωρίς να σε κοιτούν οι άλλοι παράξενα. Mε το φραπέ είχα πρόβλημα όταν πήγαινα να πιω καφέ εκεί με τους κολλητούς: “Που μας έφερες ρε μες στην αμερικανίλα” και τέτοια.
Προς απογοήτευση όλων εκείνων των “αριστερίζοντων αντιαμερικανών” τα Starbucks όχι μόνο δεν κλείνουν αλλά αυξάνονται. Κι αυτό γιατί ο κόσμος τα αγκάλιασε. Δε συμφωνώ όμως με τις τιμές. Δεν ξέρω πόσο έχουν τα απλά ζεστά ροφήματα, αλλά τα φραπουτσίνο είναι απλησίαστα. Η τιμή κάπως δικαιολογείται αφού π.χ. το latte είναι καφές με γάλα κι όχι ας πούμε νερό. Αν πάρεις δε καφέ με σαντιγί, τρίμματα σοκολάτας κτλ, φυσικά θα τα στάξεις. Εκεί που ενίσταμαι είναι στο ότι είχαν παλιότερα αυξηθεί οι τιμές στα ροφήματα που πουλάνε περισσότερο, δηλ. εκεί όπου το χρήμα ούτως η άλλως έρχεται στο μαγαζί… μπας και έρθει περισσότερο χρήμα. Έτσι όμως ο πελάτης φεύγει. Θα το αφήσει να κυλήσει εκείνη τη φορά αλλά την επόμενη θα το ξανασκεφτεί. Τα φραπουτσίνο είχαν φτάσει 4+ ευρώ το μεγαλύτερο μέγεθος. Αμερικάνικα στάνταρ, βλέπεις, αλλά με ελληνικές λαμογιές. Αυτά πριν 2 χρόνια. Τώρα μάλλον αναφέρεσαι στα 2,5 ευρώ του ζεστού καφε, και γενικά δε μπορώ να πω ότι είναι κι απ’ τους καλύτερους. Θα μου πεις σε ελληνική καφετέρια πάλι δε θα πιεις παρά νερόπλυμα, αλλά εκεί εξαρτάται από το κάθε μαγαζί. Σε αλυσίδα υποτίθεται πως το πράγμα είναι standardized.
Ούτε εγώ ήξερα για το Caribou Coffee, αλλά στην Αγγλία υπάρχουν δύο άλλες αλυσίδες με καφέδες μπροστά στους οποίους αυτοί των Starbucks ωχριούν. Το Caffe Nero και το Costa. Μακάρι να πάνε και στην Ελλάδα. Το αντίστοιχο Φραπουτσίνο του Costa είναι υπέρτατο.
Ρε σεις πείτε κι άλλα, τι θα κάνουμε εμείς που δεν έχουμε εδώ πάνω Ταχυδρόμο;
Πολύ νορμάλ παιδί είσαι αταίριαστε και καλά θα κάνεις να μη βγαίνεις με αταίριαστους για καφέ.
Άντε καλώς μας βρήκανε και στη Λάρισα οι αμερικάνικες ξενερωσιές
τα Σταρμπακς εφεραν τον ποιοτικο καφε στην Αμερικη, απο την Ευρωπη.
Με λυπει πολυ που στην Ελλαδα, ενα πηδημα απο την Ιταλια (ο ιδρυτης του Σταρμπακς εμπνευστηκε σε ενα ταξιδι στο Μιλανο), δεν ξερουμε απο καφε και περιμενουμε απο Αμερικανους να μας δειξουν.
αλλα ειναι γεγονος οτι σε σχεση με τις περισσοτερες ελληνικες καφετεριες ενα Σταρμπακς ειναι διδαγμα πολιτισμου (σεβασμος στο δικαιωμα μου να μην πεθανω απο τον #@$%@$#%^καπνο σας), αισθητικης (οντως οχι κιτσαρια και υπερβολικη βλαχογκλαμουρατη διακοσμηση) και γευσης (για τους Ελληνες που νομιζουν οτι ο Φραπε ή ο Νες αξιζουν την ονομασια καφες).
ΥΓ και ναι η εξυπηρετηση στις περισσοτερες ελληνικες καφετεριες πλην Κεφαλαριου ειναι α-πα-ρα-δεκ-τη.Υγ2 τσιου με προκαλεις να ρωτησω γιατι εισαι τοσο μαγκας που πας σε μια βρωμικη καφετερια, που πιανουν τα παγακια με το χερι, σου προσφερουν λιγη σκονη και νερο σαν καφε, σου μουγκριζουν και μιση λεξη ισως, δεν σου δινουν αποδειξη ΚΑΙ ΣΚΑΣ ΣΑΝ ΚΡΕΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑ 5ευρω. Αυτο ειναι η ελληνικη μη-ξενερωσια? Ασε προτιμω να ειμαι ξενερωτος…
δεν θα ξεχάσω στα starbucks στην Καλλιθέα όταν άργησαν να εξυπηρετήσουν έναν φίλο μου (όχι πολύ) και τον κέρασαν τον καφέ.δεν θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα φτηνά, αλλά αν σκεφτείς ότι με τα ίδια λεφτά σου φτιάχνουν στην Πλάκα τον κλασσικό φραπέ (της πλάκας δλδ) μπορώ να πώ ότι είναι ένα πολύ ποιοτικό μαγαζί.το θέμα του καπνίσματος είναι ιδιαίτερα μεγάλο και δεν απαιτεί ειδικό χώρο για να το επεξεργαστούμε!όσο για τους αριστεριστές, αφήστε τα παιδιά ήσυχα! όλοι ξέρουμε ότι ο cappucino με παγωτό φταίει για τον πόλεμο στο Ιράκ, να μην τον πολεμίσουν;;;;
διόρθωση:“το θέμα του καπνίσματος είναι ιδιαίτερα μεγάλο και απαιτεί ειδικό χώρο για να το επεξεργαστούμε!”
Κάθε σταρμπακς (ή άλλο κατάστημα πολυεθνικής ή απλά αμερικανικής αλυσίδας) που ανοίγει είναι νίκη του πολιτισμού.Προσωπικά το χαίρομαι περισσότερο όταν για κάθε ένα τέτοιο μαγαζί που ανοίγει, κλείνει ένα αντίστοιχο κάποιου βρωμιάρη απατεωνίσκου ελληναρά
Παρατηρώ γενικά μία απογοήτευση από τις άλλες καφετέριες από εσάς τους Αθηναίους. Στη Λάρισα, τουλάχιστον εκεί όπου συχνάζω εγώ, η εξυπηρέτηση έχει ως εξής: – Σου φέρνουν νερό με το που κάθεσαι. – Σου προσφέρουν μαζί μπισκότα ή κέικ ή κάτι σχετικό – Σου αλλάζουν τασάκι τακτικά. – Σου αλλάζουν νερό όταν φτάσει στη μέση. – Σε γενικές γραμμές η παραγγελία εκτελείται γρήγορα και ο καφές είναι από ανεκτός έως πολύ καλός. Οι σερβιτόροι είναι ευγενικοί. Αυτά στις περισσότερες καφετέριες χωρίς να λείπουν και οι εξαιρέσεις. Οι αλυσίδες δεν νομίζω ότι μπορούν να προσφέρουν κάτι παραπάνω εκτός από να συγκεντρώσουν τους μη καπνιστές (όμως οι περισσότερες παρέες είναι μικτές συνήθως)
Aν ξέρεις που πηγαίνεις είναι διαφορετικά. Και κει που συχνάζω εγω είναι έτσι. Μόνο το νερό δε σου αλλάζουν. Και γενικώς έχω δει πως αλλάζουν τα πράγματα προς το καλύτερο, αν εξαιρέσεις την ποιότητα του φραπέ σε ορισμένες καφετέριες όπου δεν παω πια. Σελφ σέρβις, ξε-σελφ σέρβις, έξω είναι διαφορετικά τα πράγματα.
Το θέμα του τσιγάρου σηκώνει κουβέντα. Επειδή έξω δεν καπνίζουν πολλοί (αναλογικά με τον πληθυσμό), ο χωρισμός των χώρων σε καπνιστών και μη καπνιστών έχει νόημα. Στην Ελλάδα που όπως λες οι παρέες είναι μικτές, δεν έχει. Όχι πως δε συμβαίνουν παρελκόμενα και στα Starbucks, που όταν δεν υπάρχει barista σε οπτικό πεδίο όλοι βγάζουν τσιγάρα. Και στο φινάλε δε θα μας βγάλουν γλώσσα οι 20 εναπομείναντες μη-καπνιστές στην Ελλάδα! Είμαστε περισσότεροι, όχι πολύ αλλά μερικά εκατομμύρια.
Τελικά το τέξταϊλ γαμάει ε.
Μεγάλη πλάκα έχεις confet!Από πότε οι αμερικανιές είναι νίκες του πολιτισμού;
Χαχαχαχαχαχα!
Ύστερα και από δευτερη επίσκεψη και αφού έδωσα μεγαλύτερη προσοχή στον τιμοκατάλαγο θα πρέπει να επανορθώσω πως το “σκανδαλιστικά χαμηλότερες τιμές” ήταν υπερβολικό. Στους απλούς καφέδες (φίλτρου, καπουτσίνο κτλ) και φρέσκους χυμούς οι τιμές είναι όντως χαμηλές (ο εσπρέσο π.χ. έχει 2 Euro). Τα φραπουτσίνο όμως χτυπάνε κόκκινο (αρχίζουν από 3,6 Euro).
@PhantasmakΤο Textile είναι φοβερά πρακτικό όχι μόνο για τα σχόλια άλλα και όταν γράφεις άρθρα. Οι δυνατότητες τότε είναι πολύ περισσότερες.
@TsiouΟι αμερικανιές είναι νίκη του πολιτισμού από τότε που τύποι σαν εσένα επινόησαν τον όρο αμερικανιά.
Οπως ειπα, στο Κεφαλαρι πχ, η εξυπηρετηση ειναι αρκετα καλη (σου αλλαζουν το νερο, ο καφες ερχεται σχετικα συντομα). Η ποιοτητα του καφε δυστυχως ειναι χαμηλη ακομα, το οποιο βεβαια εχει να κανει με τις απαιτησεις των πελατων. Στην Ισπανια ο χειροτερος καφες που θα πιεις ειναι κλασης εσπρεσσο, στην Ελλαδα ειναι νεροπλυμα. Και φυσικα το τρομερα εκνευριστικο ειναι οι τιμες. Να πληρωνεις πχ 6-7 ευρω για ενα μιλκ σεηκ ειναι σκανδαλο! Το οτι τα Σταρμπακς φαινονται φτηνα στους Ελληνες τα λεει ολα (οπουδηποτε αλλου ειναι ακριβα σε σχεση με τα αλλα!).
Φαντασμακ στην Ισπανια και στην Γερμανια τα ποσοστα καπνισματος ειναι σε παρομοια επιπεδα. Στην ισπανια προσφατα επιβληθηκε νομος που διαχωριζει υποχρεωτικα καπνιστες-μη καπνιστες σε μεγαλα μπαρ και υποχρεωνει τα μικρα να διαλεξουν. Σε αντιθεση με την Καραγκιοζολανδη, συγγνωμη Ελλαδα, που παρομοιος νομος αντεξε περιπου 5 δευτερολεπτα, στην ισπανια τηρειται υποδειγματικα.
Για τις μεικτες παρεες, απλα αποφασιζουν που θα πανε. Συνηθως οι μη-καπνιστες απλα υπερισχυουν, οπως ειναι λογικο. κανενας σωστος ανθρωπος δεν υποχρεωνει τον φιλο του να πεθανει απο καρκινο…
Εν τελει δεν αντεχω αλλες δικαιολογιες, δεν εχω ορεξη να πεθαινω επειδη εχετε βιτσια! Δεν ειναι δικαιωμα μου?!
ΥΓ κατι ασχετο, αλλα εχει προχωρησει τοσο η ηλιθιοτητα με την λεξη “αμερικανια” που οταν ηταν να βγει το Lord of the Rings εξηγουσαμε σε εναν τυπο την πλοκη και πεταει την εξης μεγαλειωδη ατακα: “Α καταλαβα, κλασικα αμερικανικη προπαγανδα!!!”
Σπασίκλα, μόλις που πρόλαβα να επισκεφτώ τα Starbucks πριν φύγω από την Ελλάδα και πρέπει να σου πω πως τα λάτρεψα. Μπορούσα να αναπνεύσω, τα ρούχα μου δεν βρώμαγαν τσιγαρίλα μετά την επίσκεψη, ο καφές μου άρεσε, τα γλυκά με ενθουσίασαν, και το καλύτερο, μπορούσα να πάρω μαζί μου το laptop μου και να έχω πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε ταχύτητες που μέχρι τότε δεν είχα ξαναδεί.
Αυτή τη στιγμή σου γράφω από ένα καφέ στον κεντρικό σταθμό της Στοκχόλμης, όπου απολαμβάνω το καθαρό περιβάλλον και σερφάρω χωρίς να έχω την χρονοχρέωση να με κυνηγάει. Επίσης έχω φέρει και τα βιβλία μου μαζί μου και μελετάω… βλέπεις το περιβάλλον και η συμπεριφορά των ανθρώπων μου το επιτρέπει.
…και στα δικά σας!
Διαβάζοντας αφενός το παρόν post, αφετέρου αυτό του Αταίριαστου, θέλω πρώτα απ’όλα να δηλώσω ότι το διασκέδασα αφάνταστα! Επίσης θα ήθελα να πω ότι σε μερικά σημεία συμφωνώ με τον Σπασίκλα σε άλλα με τον Αταίριαστο. Όσον αφορά το θέμα μας, είμαι και εγώ στην κατηγορία των ανθρώπων που πιστεύει ότι απολαμβάνει καλύτερα τον καφέ του “αράζοντας” και περιμένοντας τον σερβιτόρο να’ρθει. Η ιδέα του self service δεν πηγαίνει με την εικόνα που έχω εγώ για τον καφέ. Η αλήθεια είναι όμως ότι θα πήγαινα για καφέ στα Starbucks απλά και μόνο επειδή θα μπορούσα να πάω και να πιώ τον καφέ μου να συζητήσω με τους φίλους μου, αλλά πάνω απ’όλα γιατί κανένας δεν θα μου στερούσε με το “έτσι θέλω” τον καθαρό μου αέρα. Αυτό όμως που επιθυμώ περισσότερο είναι μια ταβέρνα/εστιατόριο όπου ο διπλανός σου δεν θα καπνίζει όσο εσύ τρως ( αν και οι ίδιοι οι καπνιστές δεν μπορούν να φάνε αν κάποιος δίπλα καπνίζει).