Υποβλήθηκα σε _πλαστική του ρινικού διαφράγματος και ηλεκτροκαυτηρίαση των κάτω ρινικών κογχών_. Στη φωτογραφία που ακολουθεί μπορείτε να δείτε το χάλι στο οποίο βρισκόμουν για μια εβδομάδα.
p=.
Η διάγνωση ήταν _σκολίωση του ρινικού διαφράγματος και υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών_. Τα συμπτώματα ήταν περιστασιακό και ελαφρό ροχαλητό, δυσκολία στην αναπνοή κατά τα διάρκεια του ύπνου με αποτέλεσμα να ξυπνώ ή να έχω πολύ κακή ποιότητα ύπνου. Ακόμα δηλ. και με πολύωρο ύπνο ξυπνούσα πολλές φορές κουρασμένος.
Είχα από χρόνια υποψίες πως κάτι δεν πάει καλά. Ποτέ όμως δεν μπήκα στον κόπο να επισκεφτώ ωριλά. Τους τελευταίους όμως μήνες τα συμπτώματα χειροτέρεψαν και αξιώθηκα επιτέλους να δω κάποιο γιατρό.
Η επέμβαση έγινε με *ολική* νάρκωση. Όταν ξυπνάς, η μύτη σου, και εννοώ *όλη* η ρινική κοιλότητα, είναι γεμάτη γάζες. Γάζες όσο δεν πάει άλλο. Βγήκα από το χειρουργείο γύρω στις 13:00 μετά από 2ωρη επέμβαση. Το αρχικό αίσθημα ήταν η απόλυτη εξάντληση (ευτυχώς όχι σε σημείο να μη μπορώ να πάω τουαλέτα). Οι μετεγχειρητικοί πόνοι άρχισαν νωρίς το βράδυ και μειώθηκαν σε ανεκτό επίπεδο με παυσίπονο. Δεν κατάφερα να κοιμηθώ πάντως την πρώτη νύχτα.
Κι ενώ νόμιζα πως είχα ήδη δει τα χειρότερα, ήρθε η ώρα αφαίρεσης των γαζών. Οι γάζες αφαιρούνταν από τον ωριλά σταδιακά κάθε πρωί, λίγες κάθε φορά. Ο γιατρός τραβά λίγα εκατοστά γάζες από κάθε ρουθούνι και αλλάζει την εξωτερική γάζα που συγκρατεί τις εκκρίσεις.
Στην πρώτη αυτή αφαίρεση βίωσα ένα νέο επίπεδο πόνου το οποίο δεν γνώριζα πως υπήρχε. Νόμιζα πως ξεκολλούσαν και οι σάρκες μου μαζί. Φώναξα και οι γιατροί με ψιλοειρωνεύτηκαν (νομίζω πως είναι λίγο σαδιστές αυτοί οι ωριλάδες). Όταν ολόκληρώθηκε η διαδικασία και ο γιατρός έκοψε τις γάζες που εξείχαν ένιωσα μια ξαφνική αίσθηση δίψας και άρχισαν να μουδιάζουν τα πόδια και τα χέρια μου. Ένας από τους γιατρούς που ήταν δίπλα με ρώτησε αν ζαλίζομαι (προφανώς είχα χάσει το χρώμα μου) και πριν προλάβω να απαντήσω με βούτηξαν 3 μαζί, με έβαλαν στο κρεβάτι κρατώντας τα πόδια μου ψηλά και ζήτησαν να πάρω βαθιές και γρήγορες ανάσες. Στο τσακ με πρόλαβαν πριν λιποθυμήσω.
Κάθε επόμενη μέρα ήταν και καλύτερη. Με μια σύριγγα έβαζα τακτικά παραφίνη στα ρουθούνια μου για να μαλακώνουν οι γάζες. Όσο αποσυμφορούνταν η μύτη τόσο πιο εύκολη και ανώδυνη ήταν η αφαίρεση των γαζών. Τελευταία αφαιρούνται κάποια φύλλα αλoυμινίου τα οποία φράζουν την αναπνευστική οδό προς το στόμα.
Όλο αυτό το διάστημα (μέχρι 6 μέρες δηλ μετά την επέμβαση) ανέπνεεα με το στόμα με αποτέλεσμα αυτό να ξηραίνεται. Ήταν δύσκολο επίσης να τρώω επειδή κουραζόμουν πολύ γρήγορα και δεν μπορούσα να μασήσω καλά. Το πιο δύσκολο όμως ήταν να πίνω υγρά. Μπορούσα να καταπίνω μόνο μικρές γουλιές αλλιώς βούλωναν και πονούσαν τα αυτιά μου.
Ξέχασα επίσης να πω πως με τάραξαν στην αντιβίωση. Ενδοφλεβίως, πρωί μεσημέρι βράδυ. Αυτό γινόνταν από μόνιμα τοποθετημένο καθετήρα και δεν πονούσε.
Τώρα είμαι πάλι σπίτι. Δεν έχω πλέον από χθες γάζες, και η μύτη μου καθαρίζει σιγά σιγά. Είμαι όμως ακόμα εξαντλημένος και θα πάρει σίγουρα κάποιες μέρες μέχρι να συνέλθω.
Kαι κάτι ακόμα. Κάνει κρύο στο χειρουργείο.
ωχ, ωχκαταρχάς περαστικά. Θα πάρει μέρες να συνέλθεις, αλλά τα καλά νέα είναι πως μετά η ποιότητα ζωής θα έχει ανέβει θεαματικά. Είναι φοβερό πράγμα να μπορείς να αναπνεύσεις ελεύθερα.Πριν πολλά πολλά χρόνια, ο ωριλάς που πήγαινα αποφάσισε πως ήταν καλή ιδέα να κάνω κογχοτομή (λόγω αλεργίας). Είπε πως θα έβλεπα βελτίωση. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να την κάνω χωρίς ολική νάρκωση (ο γιατρός έφαγε μπουνιά στη μούρη και αποφάσισε πως καλύτερα για όλους
και κυρίως για αυτόνθα ήταν αν με είχε αναίσθητη του χεριού του), την έκανα με ολική.Δεν ήταν τόσο σοβαρά τα πράγματα όσο με εσένα, κι έμεινα στο νοσοκομείο μόνο εκείνο το απόγευμα.Μετά πήγα στον γιατρό για να μου βγάλει τις γάζες… Αυτά που περιγράφεις λέω σε όλους πως δεν είναι καθόλου υπερβολές. Είναι το χειρότερο πράγμα που μου έχουν κάνει. Νιώθεις πως σου τραβάνε τον εγκέφαλο να τον βγάλουν από τη μύτη σου! Αηδιάζω μόνο που το ξανασκέφτομαι (εμένα πάντως μου τις είχε βγάλει μια και έξω..μπρρρ).Πάντως τα χειρότερα είναι πίσω και σε λίγο θα είσαι μια χαρά.Κουράγιο και περαστικά.περαστικά σου!!!
Πω Πω… Περαστικά σου! Έτσι όπως το περιγράφεις πρέπει πραγματικά να ήταν μία από τις πιο δύσκολες περιόδους στην ζωή σου… Αλλά τι να κάνεις; Αφού έπρεπε να γίνει για το καλό σου, τέλος καλό όλα καλά!
Σιδερένιος!
90/100 ασθενείς λιποθυμανε κατά την αφαίρεση των γαζών (και οι 10 που δεν λιποθυμανε ειναι γυναικες!!!!).Παντως θα σου πάρει γυρω στον 1 μηνα για να ξεπρηστει τελειως η μυτη και να καταλαβεις αποτελέσματα.Στα χειρουργεία εχει κλιματισμό. Συνήθως οι γιατροι στάζουν απο ιδρωτα και οι ασθενεις κρυωνουν…..
Ευχαριστώ όλους για τις ευχές.
@SgraposΕυχαριστώ για τις πληροφορίες.
Nα διευκρινήσω εδώ πως δεν έχω παράπονο από τους γιατρούς. Τα περί σαδιστών είναι σαφώς χιουμοριστικά.
Περαστικά σπασίκλα! Σιδερένιος!
περαστικά κι από μένα
Μήπως τα πέρασες όλα αυτά επειδή δεν έδωσες φακελάκι;
Σιδερένιος!!Περαστικά και καλές μυρωδιές.
perastika sou file spasikla! Exw ki egw provlima me tin tin rinitira.. xronia twra palevw an parw anapnoh san tous allous alla eimai me ta nasonex kai ta dexarina spray.. asta vrasta..
Περαστικά και σιδερόμυτος…
περαστικά!!!
Όχι δεν είμαι ο χειρούργος που σου έκανε την εγχείρηση, εγώ έπαιξα σε άλλο έργο (Mαrathon Man). Πλάκα κάνω!
Περαστικά και γρήγορα να παίρνεις βαθιές, δροσερές αναπνοές από το νέο διάφραγμα.Υ.Σ.Είμαι και εγώ ομοιοπαθής και το σκέφτομαι. Αλλά μετά το κείμενό σου λέω να το καθυστερήσω λίγο.
Ο σκοπός του post ήταν καθαρά πληροφοριακός και όχι να αποθαρρύνω τους όποιους ομοιοπαθούντες να κάνουν την επέμβαση. Κάθε άτομο είναι διαφορετική περίπτωση. Δε σημαίνει ότι όλοι θα πονέσουν το ίδιο και για τον καθένα τα ρίσκα είναι διαφορετικά.
Αυτά που κερδίζεις πάντως αξίζουν νομίζω την ταλαιπωρία μιας εβδομάδας. Ο καθένας ας κρίνει τα κόστη/κέρδη μιας τέτοιας επέμβασης και ας πράξει ανάλογα.
Άντε περαστικά κι απο εμένα.
Περαστικά αγαπητέ Ανδρέα!
Δεν ξέρω τι λες μπορεί στην φώτο να φαίνεσαι λίγο ταλαίπωρος αλλά εμένα μου θυμίζεις τον superman
όχι μονάχα σιδερένιος αλλά up up and awayyyyy θα είσαι σε λίγο καιρό
Andrea kalimera, eimai o “sunaderfos” sou sto krebati tou ponou sto nosokomeio. Prospa8o toses meres na vro to tilefono sou kai to e-mail sou kai de xero pos ta katafera kai to exasa h kapos to exo sosei kai de to vrisko.. An to pareis to minima mou steile mou ena e-mail kai ta leme kalutera…
γεια σου Ανδρέα, και περαστικά !!!
έψαχνα στο google για κρεβάτια, και έπεσα στο κρεβάτι του πόνου σου, και ήθελα να σου πω ότι έχω κάνει ακριβώς την ίδια εγχείριση με σένα, και σε καταλαβαίνω απόλυτα! η μόνη διαφορά, που δεν την καταλαβαίνω κιόλας, είναι ότι εμένα τις γάζες μου τις έβγαλαν όλες μαζί, δύο μέρες μετά. τις τράβηξε απότομα ο γιατρός. μιλάμε για απίστευτο πόνο και τρελά ουρλιαχτά, και η νοσοκόμα που στεκόταν από δίπλα με τα βαμβάκια χαμογελούσε, λες και έβλεπε το πιο ευχάριστο θέαμα του κόσμου. τι να πεις..
)
α η αδελφή μου με φώναζε φακοχοιράκι, είναι ένα είδος γουρουνιού που η μύτη του έμοιαζε κάπως σε μέγεθος με τη δική μου
περαστικά σου και πάλι, να έχεις ξεκούραστους ύπνους απο δω και πέρα σου εύχομαι
@deadend_mindΕυχαριστώ για τις ευχές. Φαίνεται πως οι δικοί σου γιατροί ήταν πιο σαδιστές
Πάντως και σε μένα ο έντονος πόνος ήταν τις 2 πρώτες μέρες. Μετά ήταν υποφερτός.Είμαι πολύ καλυτερα τώρα, υποψιάζομαι όμως πως θα πρέπει να συνεχίσω τις πλύσεις στη μύτη για αρκετό καιρό ακόμη.