Ο Νίκος Δήμου έγραψε “ένα άθλιο άρθρο”:http://doncat.blogspot.com/2007/02/blog-post_26.html με θέμα τη Φιλελεύθερη Συμμαχία. Επαναδημοσιεύω σχόλιό μου που άφησα ως απάντησή (είναι τόσο μεγάλο το πλήθος των σχολίων στο blog του που αδυνατεί κάποιος να βγάλει άκρη ποιος γράφει τι).
*Αρχή σχολίου*
Kατ’ αρχήν, να ξεκαθαρίσω για όλους ένα πράγμα πριν σχολιάσω το λίβελό σας κ. Δήμου:
Η ΦΣ ΔΕΝ είναι κόμμα του Μάνου και του Ανδριανόπουλου. Απλά, και οι δύο έχουν εκφράσει την υποστηριξή τους στην κίνηση. Η ΦΣ ξεκίνησε από πρωτοβουλία απλών πολιτών που αυτοοργανώθηκαν μέσω του Διαδικτύου. Χαρακτηριστικά να αναφέρω πως στην επίσημη ανακοίνωση της ιδρύσης ο κ. Ανδριανόπουλος δεν ήταν καν παρών. Μόνο ο κ. Μάνος απήυθυνε σύντομο χαιρετισμό. Όσοι ήταν παρόντες και τον είδαν θα έχουν καταλάβει πολύ καλά πως δεν κρύβεται καμιά ιδιοτέλεια πίσω από αυτήν την υποστήριξή του. Όσοι επίσης πιστεύουν πως ο Μάνος ή ο Ανδριανόπουλος θα γίνει πρόεδρος της ΦΣ είναι βαθιά νυχτωμένοι.
Για το άρθρο σας τώρα. Είναι αξιολύπητο. Και πιο αξιολύπητος είστε εσείς. Ακόμα δεν προλάβαμε να καταθέσουμε την αίτηση στο πρωτοδικείο και διακυρήσετε ήδη την αποτυχία μας. Ο σκοπός του άρθρου είναι προφανής (αν εξαιρέσει κανείς τις αντιφάσεις στις οποίες πέφτετε): επιθυμείτε την αποτυχία της ΦΣ. Αρχίζουν τώρα να ξεκαθαρίζουν και τα κίνητρά σας (θα έλθω και σε αυτό).
Τα ίδια λέγατε και όταν ανακοινώθηκε η ΦΣ. Και εσείς και η χορωδία που σας ακολουθεί. Είμαστε ακραίοι, δεν θα βρούμε άτομα να μας υποστηρίξουν και τα σχετικά. Φυσικά αυτό δεν συνέβη. Τα άτομα που υπέγραψαν τη διακύρηξη ήταν πολύ περισσότερα από όσα χρειαζόμασταν. Αυτοί που μας υποστήριζουν είναι ακόμη περισσότεροι. Είναι μια πολύ καλή αρχή αν σκεφτεί κανείς πως υπήρξε ουσιαστικά μηδενική κάλυψη από τα ΜΜΕ.
Και από ποιον δεχόμαστε χτύπημα τώρα; Από έναν υποτιθέμενο “ταγμένο” στο φιλελευθερισμό. Από τον τελευταίο άνθρωπο που θα περίμενα. Στοιχειώδης ευγένεια θα υπαγόρευε έστω να μας ευχηθείτε καλή επίτυχία.
Δεν χρειάζεται να απαντήσω στα σημεία του άρθρου σας επειδή απλά δεν υπάρχουν επιχειρήματα άλλα μόνο χαρακτηρισμοί. Από ένα σημείο επίσης και μετά γίνεστε ακατανόητος. Ξεκινάτε με την υπουτιθέμενη μελλοντική αποτυχία της ΦΙΣ και καταλήγετε να μας μιλάτε για τη ΔΙΚΗ ΣΑΣ αποτυχία. Πραγματικά θλιβερό.
Γίνονται λοιπόν προφανείς οι προθέσεις σας. Αφενός θέλετε να προστατέψετε το ιδεολογικό σας προφίλ ως μοναδικού σημαντικού διανούμενου του φιλελευθερισμού στη χώρα: δεν πρέπει να πετύχουν άλλοι εκεί που αποτύχατε εσείς και δεν πρέπει να επιτύχει μια κίνηση στην οποία δεν συμμετέχετε εσείς. Αφετέρου, προσπαθείτε να στρέψετε τους φιλελεύθερους στα παραδοσιακά κόμματα, και συγκεκριμένα στον ΓΑΠ. Ευτυχώς, ο ΓΑΠ έχει καταφέρει να τα πάει τόσο χάλια (ειδικά όσον αφορά το υποτιθέμενο φιλελεύθερισμό του) που ουσιαστικά βοηθά την προσπάθειά μας.
Για όσους ενδιαφέρονται, να διευκρινίσω επίσης πως η διακύρηξη που δεν είναι ούτε ακραία ούτε μαξιμαλιστική, γράφτηκε όπως γράφτηκε για να μην υπάρξουν αυταπάτες ως προς την ιδεολογική μας κατεύθυνση. Από την ως τώρα πορεία μας, αυτό αποδείχθηκε πολύ σωστή επιλογή επειδή είναι λίγα και όχι ιδιαίτερα σημαντικά τα σημεία στα οποία διαφωνούμε μεταξύ μας. Στο επερχομενο συνέδριο οι θέσεις αυτές θα αποκρυσταλλωθούν με μεγαλύτερη σαφήνεια (και ίσως μικροαλλαγές) και θα καλυφθούν όσα σημεία δεν καλύπτει η διακύρηξη. Θα υιοθετηθούν επίσης συγκεκριμένες προτάσεις/μέτρα για την υλοποίησή τους. Όλα αυτά φυσικά με δημοκρατικές διαδικασίες.
Επίλογος: δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα έφτανα να γράψω ένα τέτοιο σχόλιο για εσάς. Σας εχώ στα προτεινόμενα links στο blog μου ως ένα από τους σημαντικότερους έλληνες συγγραφείς. Πολλάκις σας έχω υποστηρίξει στο παρελθόν σε αυτό και άλλα blogs για τις θέσεις σας. Μάλλον δεν θα διαγράψω το σύνδεσμο. Θα πρέπει να διευκρινίζω όμως πως πρόκειται για μια άλλη εποχή, πολύ παλαιότερη.
Διευκρίνηση: είμαι μέλος της ΦΣ, ό,τι όμως γράφω εδώ είναι καθαρά προσωπικές μου απόψεις.
*Τέλος σχολίου*
Στο blog του Ν. Δήμου μπορείτε να δείτε και το (σχετικά μικρό) διάλογο που ακολούθησε.
Επειδή σέβομαι τους επισκέπτες σου δεν σε βρίζω από εδώ. Θα σε βρίσω όταν συναντηθούμε. Τι είναι αυτά τα πράγματα;
Μου φαίνεται ότι την πήρες τόσο ζεστά την υπόθεση του νέου κόμματος και έχεις τόσο έντονη επιθυμία να πάει καλά ώστε άρχισες να φέρεσαι σαν φανατικός.
Διαβάζοντας το άρθρο σου σκέφτηκα “πάει το έχασε ο Δήμου”, γιατί υπέθεσα ότι πραγματικά έγραψε κάτι άθλιο. Και πήγα και διάβασα και διαπίστωσα ότι ο άνθρωπος απλά μία γνώμη διατύπωσε!
Όταν κάποιος που εκτιμάμε (και μάλιστα τόσο πολύ όσο εσύ κι εγώ τον Δημου) εκφράζει μία γνώμη που μας ξενίζει, πρώτα εξετάζουμε αν τυχόν έχει δίκιο ή αν απλά εκφράζει μία προσωπική άποψη που τυχαίνει να είναι διαφορετική από τη δική μας και μετά αρχίζουμε τις κατηγορίες!
“Άθλιος, λιβελογράφος, αξιολύπητος…” Δεν περίμενα τόσο εύκολους χαρακτηρισμούς από σένα.
Και πήγα και διάβασα και διαπίστωσα ότι ο άνθρωπος απλά μία γνώμη διατύπωσε!
Μην γίνεσαι αφελής. Το άρθρο του είναι κακόβουλο. Γίνεται πιο εμφανές σε σχόλια που γράφει παρακάτω:
Αυτό που δεν προσμετράτε είναι πως η τύχη του Φιλελευθερισμού στην Ελλάδα με καίει εδώ και δεκαετίες. Όταν βλέπω κάτι που μπορεί να την ζημιώσει, έχω καθήκον και υποχρέωση να το κρίνω
Με άλλα λόγια μας λέει πως αποτελούμε κίνδυνο για το φιλελευθερισμό στην Ελλάδα που είναι σαν το πνευματικό του παιδί ένα πράγμα! Και λίγα έγραψα. Και έχω φυσικά κάθε δικαίωμα και υποχρέωση να τον κρίνω κι εγώ.
Ο Δήμου δεν είναι κανένας ηλίθιος για να γράψει “κατά λάθος” ένα τέτοιο post στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Έχει σαφή στόχο να ζημιώσει τη ΦΣ που ούτε ξεκίνησε καλά καλά.
Ανδρέα συμφωνώ πως η χρονική “σύμπτωση” με το άρθρο του κ. Ν. Δήμου, είναι επιζήμια για την Φ.Σ. Συμφωνώ επίσης πως ο κ. Ν. Δήμου καμιά φορά κρίνει με δύο μέτρα και δύο σταθμά: πχ όταν του ασκείται καλόπιστη κριτική στο e-rooster βλέπει ανακριτές. Όταν ελέγχεται ο ίδιος για την καλόπιστη κριτική του θεωρεί δεδομένο πως δεν υπάρχουν συνομωσίες και κρυμμένοι σκοποί. Διεκδικεί για τον εαυτό του δηλαδή αυτό που δεν αναγνωρίζει σε άλλους.
Πέρα από τη στάση όμως του κ. Δήμου, ας δούμε τις θέσεις του. Είναι γεγονός πως η πολυσέλιδη διακήρυξη της Φ.Σ. λειτουργεί ανασταλτικά. Σε κάποια σημεία δημιουργείται η εντύπωση ακραίων θέσεων. Αντιμάχεται συλλήβδην ομάδες πολιτών και δημιουργεί έτσι ένα χάσμα το οποίο δεν είναι απαραίτητο.
Οι ιστοσελίδες της ΦΣ ως επικοινωνιακό εργαλείο είναι μετρίων αποδόσεων.
Αυτά και άλλα τα έθιξα πέρσι το καλοκαίρι σε προσωπικές συζητήσεις. Πρόσφερα τη βοήθειά μου. Θεώρησα την υπογραφή μου εδώ στο προξενείο, προκειμένου να στείλω την ιδρυτική συμμετοχή μου στη ΦΣ. Διότι ακόμη κι αν διαφωνώ με την επικοινωνιακή τακτική πιστεύω πως έχουμε ανάγκη από ένα πολιτικό σχήμα όπως η ΦΣ.
Τελικά αποφάσισα να μην πάρω ενεργά μέρος. Το μπουγέλωμα που έφαγα στο e-rooster από πρώην μέλος της συντονιστικής επιτροπής ήταν αποκαρδιωτικό. Όχι επειδή κάποιος διαφώνησε έντονα μαζί μου αλλά επειδή δεν σεβάστηκε την προσωπικότητά μου. Έσπευσαν βέβαια άλλα μέλη της ΦΣ να ξεκαθαρίσουν τη στάση τους κι αυτό το εκτίμησα πάρα πολύ. Γι αυτό και σήμερα δηλώνω υποστηρικτής της πρωτοβουλίας. Η πρώτη συνέντευξη στο podcast μου ήταν με τον Φώτη Περλικό και σκοπό είχε ακριβώς την προβολή της ΦΣ και του e-rooster.
Ελπίζω να πετύχει η ΦΣ και να προσφέρει ένα νέο βήμα πολιτικής σκέψης και λόγου στην Ελλάδα. Πιστεύω ομως πως είναι απαραίτητη μεθοδικότερη δουλειά όσον αφορά τους επικοινωνιακούς χειρισμούς του πολιτικού σχήματος. Αλλιώς ίσως να εξελιχθεί σε δεξαμενή σκέψης. Κι αυτή την έχουμε ανάγκη αλλά πιο πολύ χρειαζόμαστε ένα νέο σύγχρονο πολιτικό κόμμα.
Γι αυτό βάζοντας στην άκρη την μελλοντολογία του κ. Δήμου, είναι απαραίτητο για τη ΦΣ να οργανώσει μια μεθοδικότερη επικοινωνιακή τακτική.
εγώ, όπως έγραψα και στο comment στο blog του, μου κάνει ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ εντύπωση πως έχει γράψει αράδες και αράδες κατά του λαϊκισμού και γράφει τώρα ένα κείμενο που καταδικάζει μία παράταξη που εκφράζει με σαφήνεια τις απόψεις τις…
“Με άλλα λόγια μας λέει πως αποτελούμε κίνδυνο για το φιλελευθερισμό στην Ελλάδα που είναι σαν το πνευματικό του παιδί ένα πράγμα! Και λίγα έγραψα. Και έχω φυσικά κάθε δικαίωμα και υποχρέωση να τον κρίνω κι εγώ.”
Υπερβάλλεις. Λέει πολύ απλά ότι αγαπά την υπόθεση του φιλελευθερισμού και βλέποντας ότι αυτή η κίνηση κατά τη γνώμη του δεν την ωφελεί, αισθάνεται την ανάγκη να το πει. Αυτό είναι όλο! Και φυσικά έχεις και εσύ δικαίωμα να τον κρίνεις, αλλά η αντίδρασή σου κρίνεται υπερβολική και δυσανάλογη (από μένα που διατηρώ κι εγώ το δικαίωμα να κρίνω). Όσο για τη χρονική στιγμή, τώρα πήρε την αφορμή από την επικαιρότητα ή έτσι του κάπνισε. Γιατί πήγε το μυαλό σου ότι είχε οπωσδήποτε κάποια σκοπιμότητα ή συμφέρον (ποια άραγε;) να χτυπήσει την νέα κίνηση;
Αταίριαστος έφη:
Λέει πολύ απλά ότι αγαπά την υπόθεση του φιλελευθερισμού και βλέποντας ότι αυτή η κίνηση κατά τη γνώμη του δεν την ωφελεί, αισθάνεται την ανάγκη να το πει. Αυτό είναι όλο!
Αυτό που λέει είναι πως έχει αυτοανακυρηχθεί ως προστάτης του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα και πάει να βγάλει εμάς τους ακραίους-φανατικούς από τη μέση πριν του καταστρέψουμε το φιλελεύθερο όραμα του! H ειρωνία είναι πως κατηγορεί εμάς ως αλαζονες! Αυτός είναι προφανώς η μητέρα Τερέζα μεταμφιεσμένη.
Τα κίνητρα του τα εξηγώ με περισσή σαφήνεια στο αρχικό μου σχόλιο. Όσα έχει πει ως τώρα στο blog επιβεβαιώνουν λίγο ή πολύ αυτήν την ερμηνεία. Θα πρέπει να φιλτράρεις βέβαια τα εκατοντάδες σχόλια από τους κόλακές του, τους οποίους και δεν ξεχνά να ενθαρρύνει (από καιρό είχα εγκανταλείψει το blog του επειδή με κούραζε η παπαρολογία τους).
Αν θες να δεις πως θα μπορούσε να γράψει μια καλοπροαίρετη κριτική, δες αυτή του Ληρ παραπάνω.
@ληρ
Για το θέμα της διακύρηξης πρώτα: δέχομαι πως η διακύρηξη έχει και κάποια μειονεκτήματα στην τελική της μορφή. Δεν γράφτηκε από ένα άτομο άλλα προσπάθησε να συνδυάσει τις ιδέες πολλών ατόμων. Ο βασικός της όμως σκοπός ήταν να επιτύχει μια ιδεολογική συνοχή. Δεν θέλαμε ούτε σοσιαλκομμουνιστές, ούτε συντηρητικούς ούτε εθνικιστές στο χώρο μας. Αυτό το πέτυχε στο μεγαλύτερο βαθμό, διαφωνούμε όσοι διαφωνούμε στο πόσο φιλελεύθεροι πρέπει να είμαστε, όχι σε ουσιαστικά θέματα. Κρίνωντας την λοιπόν τώρα βρίσκω πως πέτυχε το σκοπό της: μαζεύτηκαν οι υπογραφές και έχουμε μια σαφή ιδεολογική πλατφόρμα για να αναπτύξουμε στο επερχόμενο συνέδριο.
Για την επικοινωνικακή πολιτική (όπως και το site) έχεις δίκιο. Χρειάζονται βελτίωση και το γνωρίζουμε. Αυτό θα αλλάξει πιστεύω δραματικά μετά το συνέδριο όταν θα αποκτήσουμε καταστατικό και κάποια άτομα θα αποκτήσουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες.
Για το μπουγέλωμα δεν θα σχολιάσω. Έχει ξεκαθαρίσει το θέμα και εκτιμώ τη στάση που κρατάς.
Αγαπητέ Ανδρέα,
Πληροφορήθηκα την ύπαρξη της Φ.Σ. από το άρθρο του Νίκου Δήμου. Πήγα στο site της, αποθήκευσα το κείμενα, διάβασα τα σχόλια. Και μέσω εκείνου του blog, βρέθηκα στο δικό σου! Συνεπώς, το άρθρο του Δήμου μάλλον διαφημιστικά λειτούργησε – σε μένα τουλάχιστον!
Θα σου πρότεινα να είσαι λιγότερο καχύποπτος: κατά τη γνώμη μου, δίκιο έχει ο Αταίριαστος που σου προσάπτει, εμμέσως νομίζω, τη μομφή του «φανατικού». Πρέπει να ακούμε απόψεις με ψυχραιμία! Άποψη εξέφρασε ο Δήμου, κανέναν δεν καταδίκασε. Και, φέρνει επιχειρήματα. Ένα σημαντικό: «Δεν έχει ηγέτη», γράφει. Λάθος; δεν ισχύει ως επιχείρημα – τουλάχιστον για τον δικό μας τόπο;
Το να προσπαθείτε να προωθήσετε στην Ελλάδα μια έννοια μη δημοφιλή / παρεξηγημένη (καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία), το ότι προσπαθείτε να πασάρετε δυτικές ιδέες σε μια χώρα που δεν είναι δυτική και δε γουστάρει την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, ε, συγγνώμη αλλά είναι όντως σα να πάτε να πουλήσετε σκατά. Ο Δήμου δεν είπε κάτι υπερβολικό. Τα μισά σας μέλη είναι Έλληνες του εξωτερικού και γι’ αυτό έχετε φτάσει τα 20 άτομα. Για είσοδο στη βουλή μην το ψάχνετε.
Ο Φιλελευθερισμός στην Ελλάδα είναι αξιωματικώς κάτι απεχθές. Ασφαλώς δεν αμφισβητεί κανείς ότι πιστεύετε ότι κάνετε κάτι καλό για τη χώρα και με τη ΦΣ προσπαθείτε να δώσετε κάτι καλό στον τόπο αλλά πασάρετε ιδέες που το target group σας δε θα δεχτεί.
το προβλημα δεν ειναι οι ιδεες φαντασμακ. Οι φιλελευθερες ιδεες, οταν γινουν κατανοητες ειναι πολυ φυσικες για τον λογικο ανθρωπο.
αν συμφωνω σε κατι με τον Δημου ειναι οτι το προβλημα ειναι σαφως στην παρουσιαση.
Ανδρεα λυπαμαι που θα σε στενοχωρησω, ελεγα να στο στειλω σε προσωπικο μεηλ αλλα τελικα η διαφανεια και ο δημοσιος διαλογος δεν κανουν κακο:
δεν βλεπω το κειμενο του Δημου σαν λιβελο. Λιβελος με τοσα επιχειρηματα?
Ο κ. δημου ειναι μαλλον υπερβολικα μεγαλης ηλικιας για να εχει μυστηριους αποκρυφους σκοπους (τι θελει? να γινει προεδρος στα 80 του?). Νομιζω την γνωμη του λεει, μια ισως biased γνωμη, ισως με καποια πικρια που στην ακμη της δικης του ζωης ο φιλελευθερισμος δεν τα καταφερε.
Τεσπα, δεν ειμαι στο μυαλο του για να ξερω. Αλλα μπορω να πω κατι για σενα και καποια αλλα παιδια της ΦιΣ:
καταλαβαινω την πικρια, καταλαβαινω οτι οταν επενδυεις χρονο και ελπιδες σε ενα προτζεκτ σε πληγωνει καθε εμποδιο και αντιρρηση. Αλλα ισως θα πρεπει να εντρυφησεις λιγο στα συναισθηματα σου και να αναλογιστεις μηπως εισαι λιγο υπερβολικος.
Δεν μαρεσει καθολου αυτο που αναδυεται απο καποιες αντιδρασεις στην κριτικη της ΦιΣ (οχι απαραιτητα απο σενα): “ειτε ειστε μαζι μας, ειτε εναντιον μας”. Ειναι οχι μονο βαθια αδικη τακτικη, αλλα και λανθασμενη. Γιατι οι περισσοτεροι μπροστα σε τετοιο διλημμα θα επιλεξουν απλα το Β.
@georgia sandi
Γεωργία, πίστεψέ με. Δεν είμαι καχύποπτος, τουλάχιστον όχι όσο παραπάνω από όσο πρέπει. Τον Δήμου τον είχαν καλέσει να συνεισφέρει στην κίνηση και στη σύνταξη της διακύρηξης. Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρεις, τελικά όμως απομακρύνθηκε. Αυτό το του το άρθρο είναι εκδικητικό. Αυτό που μας λέει είναι πως εμείς είμαστε οι “κακοί” φιλελεύθεροι, οι ανίκανοι να περάσουμε το μήνυμα που πρέπει ενώ αυτός ο “καλός”, ο ικανός να συσπειρώσει τον κόσμο. Ε, όχι. Ο Δήμου άλλωστε, όπως είναι ξεκάθαρο από όσα γράφει, είναι ενάντια σε οποιαδήποτε κίνηση έξω από τα μεγάλα κόμματα. Τα περί επικοινωνιακής μας ανικανότητας είναι προπέτασμα καπνού. Δεν θα ενέκρινε οποιαδήποτε ανεξάρτητη κίνηση.
Δεν υπάρχει ηγέτης γιατί απλά η ΦΣ δεν έχει ούτε μια εβδομάδα που ιδρύθηκε! Φυσικά και θα υπάρξει κάποιος πρόεδρος, και κάποια άλλα άτομα στα οποία θα ανατεθούν συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Δεν ξέρω ποιοι θα είναι υποψήφιοι. Δεν θα είναι όμως κάποια άτομα που θα είναι γνωστά και δεν θα είναι ένα κόμμα πρωσοποαπαγές όπως τα κλασσικά ελληνικά κόμματα. Το αν αυτό αποδειχθεί τόσο κακό ας περιμένουμε για να το δούμε.
@Phantasmak
Ακόμα και αν είναι έτσι τα πράγματα (προσωπικά δεν πιστεύω πως είναι τόσο άσχημα) ποια είναι η εναλλακτική λύση; Να κάτσουμε και να μην κάνουμε τίποτα; Προσωπικά δεν έχω καμία αυταπάτη. Δεν ξέρω αν η ΦΣ πάρει 500, 5000 ή 500000 ψήφους. Είμαι όμως ικανοποιημένος με τον εαυτό μου. Ξεφεύγω από την απάθεια και θα ρίξω την ψήφο μου με ευχαρίστηση.
@SG
Κατ’ αρχήν, δεν είδα κανένα επιχείρημα. Και να μην επαναλάβουμε παρακαλώ τη συζήτηση που έγινε έδω (με καλύπτει το σχόλιο 1 του Φώτη).
Δεν υπάρχει πικρία. Το άρθρο του Δήμου με εξέπληξε. Αναζήτησα να βρω κάποιο ουσιώδη λόγο πίσω από τα γραφόμενά του και δεν βρήκα τίποτα.
Μπορεί η αντίδρασή μου να ήταν υπερβολική, έκρινα όμως πως ήταν κατάλληλη. Δέχομαι το feedback πάντως.
Δεν μαρεσει καθολου αυτο που αναδυεται απο καποιες αντιδρασεις στην κριτικη της ΦιΣ (οχι απαραιτητα απο σενα): “ειτε ειστε μαζι μας, ειτε εναντιον μας”
Αυτό φυσικά και δεν ισχύει και δεν το υποστηρίζω. Βασικά αυτό το λέει ο Δήμου. Ποτέ εως τώρα δεν τον είχα δει εχθρικά. Και φυσικά δεν θεωρω πως για να θωρείσαι φιλελεύθερος πρέπει να ψηφίσεις ΦΣ. Αυτό είναι γελοιότητα. Που το είδες αυτό;
Θεωρώ τον Ν.Δήμου γελοίο, γενικά, και πως η βασική του φιλοσοφία είναι “είμαι σπουδαίος γιατί είχα πολλές γκόμενες και σπορ αμάξια”. Οπότε μόλις είδα το πρώτο σου σχόλιο πήγα να δώ το άρθρο του και να τον βρίσω κι εγώ. Δυστυχώς, δεν έχεις δίκιο. Οι λέξεις του δεν είναι ίσως και πολύ προσεκτικά διαλεγμένες, αλλά δεν σας επιτίθεται, νομίζω.
1. Οταν δημοσιεύεις μια διακύρηξη, πρέπει να περιμένεις κριτικές!!! Αλλιώς γιατί τη δημοσίευσες; Και φυσικά, μερικές θα είναι κακόβουλες, αλλά είναι μέσα στο παιχνίδι αυτό. Είσαι υποχρεωμένος να το δεχτείς. (Κι αυτή δεν είναι στ‘αλήθεια κακόβουλη, τη γνώμη του είπε, ο φιλόσοφος της δεκάρας…)
2. Η βίαια αντίδρασή σου με εκπλήσσει. Προσοχή, μεγάλη προσοχή στην παγίδα του φανατισμού! (Κι εγώ πέφτω μέσα, το παραδέχομαι, αλλά όντας απέξω στην περίπτωσή μας, μπορώ να τον δω σε σένα.) Είσαι πολύ έντονα προστατευτικός με την Φ.Σ. κι αυτό θα σε εμποδίσει να δεις τις σωστές κριτικές.
3. Το είχαμε συζητήσει και ιδιαιτέρως, πριν κάμποσο καιρό. Η διακύρηξη είναι πράγματι φλύαρη, και σε πολλά πράγματα κατα τη γνώμη μου ανεδαφική. Οταν κάνει κάποιος κριτική, ΔΕΝ αρχίζουμε αμέσως την άμυνα, και ιδίως όχι με επίθεση! Ακόμα κι ο πιο βλάκας μπορεί να έχει κάτι να μας πει, επειδή είναι απέξω. Είναι κρίμα να χάσουμε μια καλή γνώμη και μια διαφορετική άποψη πάνω στην αγωνία μας να υπερασπιστούμε το “δικό μας”.
@Jandr
Δέχομαι τις παρατηρήσεις σου (είχα και από άλλους αρνητική feedback). Όπως γράφτηκε το κείμενο φαίνεται βίαιο ενώ δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου. Χαρακτήρισα τη στάση του Δήμου αξιολύπητη επειδή αποπνέει μια απύθμενη μιζέρια: θα αποτύχετε, είστε λάθος, κι εγώ έφαγα τα μούτρα μου και ήταν μια τραυματική και άλλα τέτοια γραφικά. Δεν σου φαίνεται πραγματικά αξιοθρήνητο ένας άνθρωπος της ηλικίας του να περνά τέτοιες απαισιόδοξες απόψεις σε νέους ανθρώπους που προσπαθούν να ξεκινήσουν κάτι;
Για να γίνω πιο κατανοητός, αντιπαραθέτω το άρθρο του Δήμου με την ομιλία του Μάνου στην ίδρυση της ΦΣ. Η μέρα με τη νύχτα!
Αυτό το θέμα της διακύρηξης με έχει κουράσει. Αν η διακύρηξη δεν ήταν αναλυτική άλλα γενικόλογη θα είχαν μαζευτεί ό,τι άτομα μπορείς να φανταστείς. Θα είχαμε διαλυθεί πριν καν ξεκινήσουμε. Ναι, μπορεί η φλυαρία της διακύρηξης να έχει μειονεκτήματα και να απομάκρυνε κάποιους. Αν την κρίνουμε όμως εκ του αποτελέσματας, οι υπογραφές μαζεύτηκαν με το παραπάνω. Στο συνέδριο θα δωθεί η τελική ιδεολογική πλατφόρμα που είναι βέβαιο πως θα αποκλίνει σε κάποια σημεία από την ιδρυτική διακύρηξη. Δεν μπορώ να καταλάβω επομένως αυτή την εμμονή όλων με την ιδρυτική διακύρηξη ειδικά τώρα μετά το τέλος της πρώτης φάσης.
Για να συνοψίσω: Θα είμαι πολύ προσεκτικότερος με το ύφος όσων γράφω στο μέλλον. Και μην ανησυχείς, δεν έχω γίνει κανένας φανατικός (αφού με ξέρεις ρε).
Φίλε Ανδρέα, είμαι ο τελευταίος που θα συμβουλεύσει μια ομάδα πολιτών να προχωρήσει ή όχι στη συγκρότηση ενός κόμματος. Ακόμη περισσότερο όταν εκτιμώ ότι οι νέες πρωτοβουλίες για συλλογικότητες-εκφράσεις της κοινωνίας των ενεργών πολιτών πρέπει να κρίνονται εκ των αποτελεσμάτων και μόνο (Ως αποτελέσματα δεν εννοώ προφανώς τα αποτελέσματα της κάλπης).
Με δεδομένη αυτή τη προσέγγιση δεν με ενδιαφέρει να κρίνω και να αξιολογήσω ούτε τις “λεπτομέρειες” μιας διακήρυξης, ούτε πολύ περισσότερο το βαθμό του ενθουσιασμού ή του φανατισμού (με ή χωρίς εισαγωγικά).
Το μόνο που θα με ενδιέφερε να συζητήσω μαζί σου
και με όποιους άλλους φίλους το θελήσουνείναι το εξής: Θεωρείς ότι στην εποχή μας έχει νόημα και πολύ περισσότερο μπορεί να λειτουργήσει ως αποτελεσματικό εργαλείο προώθησης πολιτικών (policies)ένας κομματικός οργανισμός που ομνύει στην ιδεολογική ενότητα και απαιτεί απο τα μέλη και τους φίλους του να αποδεχθούν εκ των προτέρων μια “κλειστή” (λόγω επιδίωξης μιας έτσι κι αλλιώς αμφιλεγόμενης καθαρότητας) ιδεολογική “αποσκευή”. Είναι και παραμένει ένα κρίσιμο ερώτημα.Και θέτω αυτό το ερώτημα έχοντας ξεκαθαρίσει
τουλάχιστον για τη προσωπική μου στάση και συμπεριφοράότι δεν πιστεύω σε εγχείρηματα που προϋποθέτουν την ιδεολογική ακόμη και τη πολιτική ενότητα. Πιστεύω απλώς στις “εκλογικές λίστες” που οι υποστηρικτές τους επισφραγίζουν με τη ψήφο τους τη συμφωνία τους σε μια κυβερνητική ατζέντα με σαφείς και καθορισμένες προτεραιότητες και εκ των προτέρων γνωστές επιλογές σε κορυφαία ζήτηματα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.Ανεξαρτήτως όλων αυτών να ευχηθώ καλή δύναμη και πολύ κουράγια στο νέο εγχείρημα σας.
Νομίζω ότι το ερώτημα που θίγει ο freeblogger είναι η ουσία της προσπάθειας μιας κίνησης πολιτών.
Ναι, πιστεύουμε ότι ένας μικρός σχηματισμός για να έχει οποιουδήποτε είδους επιτυχία πρέπει να έχει ιδεολογική συνοχή και ιδεολογική συνέπεια στο λόγο του. Μια κίνηση πολιτών που ξεκινάει από το μηδέν, μόνο ως μικρός σχηματισμός μπορεί να στηθεί και να σταθεί. Για να στηθεί χρειάζεται κοινή δράση κάποιων πολιτών. Προκειμένου αυτή η κοινή δράση και αυτές οι ιδεολογικές αρχές να εκφράζουν όσους συμμετέχουν και να μην παραπλανηθεί κανένας να μπει σε ένα κόμμα και μετά να διαπιστώσει ότι η ατζέντα του δεν τον εκφράζει πρέπει οι βασικές αρχές του να είναι διατυπωμένες πρωτού κληθεί ο οποιοσδήποτε πολίτης να ενταχθεί. Αυτός είναι ο μόνος ειλικρινής και τίμιος τρόπος να προσελκύσουν κάποιοι πολίτες κάποιους άλλους ενδιαφερόμενους πολίτες με τους οποίους μοιράζονται κοινές αρχές.
Ένα κόμμα που προσελκύει όλους με ωραιοποιήσεις, κοινοτυπίες και ευχολόγια, απλά καταλήγει με μέλη τόσο ιδεολογικά διαφορετικά μεταξύ τους, ώστε οι διαφορές τους τελικά το παραλύουν. Και μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν καταδικαστική για έναν μικρό και αδοκίμαστο σχηματισμό. Αν δεν υπήρχε πχ η διατύπωση για τα αγγλικά, μπορεί αρκετοί γλωσσικοί εθνικιστές να υπέγραφαν την διακήρυξη. Αυτό όμως θα δημιουργούσε εντός του κόμματος προβλήματα συνοχής, τα οποία μπορεί να ήταν καταστροφικά για ένα κόμμα με μικρό μέγεθος και μικρή πολιτική πείρα.
Και πρέπει να γίνει και ένας άλλος διαχωρισμός. Είναι διαφορετικό πράγμα να είσαι μέλος ενός κόμματος και να δεσμεύεσαι σε μια κοινή δράση και σε κάποιες κοινές αρχές (άρα αυτές πρέπει να είναι γνωστές εκ των προτέρων για να μην παραπλανηθείς) και διαφορετικό να είσαι φίλος ή ψηφοφόρος.
Ο ψηφοφόρος κρίνει με προσωπικά ατομικά κριτήρια ποιό από τα υπάρχοντα κόμματα που βλέπει τον εκφράζει καλύτερα και το ψηφίζει. Δεν δεσμεύεται πουθενά και για τίποτα και δεν υποχρεώνεται να δεχθεί κανενός είδους ιδεολογική αποσκευή. Είναι εντελώς προσωπικό ζήτημα του καθένα με μια κριτήρια ψηφίζει.
Ένα κόμμα όμως δεν συνδιαμορφώνει τις θέσεις του με τους ψηφοφόρους. Τα κριτήρια και οι απόψεις των ψηφοφόρων είναι τόσο διαφορετικά που αυτό δεν είναι δυνατόν να οδηγήσει σε συνεκτικό και συνεπή πολιτικό λόγο. Ανταγωνίζεται τις θέσεις άλλων κομμάτων για την ψήφο του ψηφοφόρου. Τις θέσεις τις διαμορφώνει μεταξύ των μελών του, έχοντας όμως τραβήξει μια κόκκινη γραμμή μεταξύ των αρχών και των θέσεων που είναι η βασική ταυτότητα του κόμματος και επ‘αυτών τα μέλη εκ των προτέρων συμφωνούν για να συμμετάσχουν.
Φίλε R. δεν είμαι οπαδός της σχολής “Αβραμόπουλου” και των επιγόνων αυτής. Ως προς αυτό νομίζω ότι μπορούμε να συννενοηθούμε για το ρόλο της ιδεολογικής αποσκευής και των επιλογών/ συμπεριφορών που διαμορφώνει…
Εκείνο που με απασχολεί και με κεντρίζει δεν είναι τα στοιχεία για τη συγκρότηση ενός κομματικού οργανισμού – εσείς λάβατε τη πρωτοβουλία, εσείς έχετε και την ευθύνη της διαχείρισης του εγχειρήματος. Αυτό δεν συζητείται. Είναι παραπάνω απο σαφές -τουλάχιστον για μένα. ΄
Εκείνο που με κεντρίζει είναι το ποιός φορέας και με ποιά χαρακτηριστικά μπορεί να άποδειχθεί περισσότερο χρήσιμος για τους πολίτες και τη διακυβέρνηση της χώρας. Και φυσικά το “κέντρισμα” μου δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο τη νεοπαγή Φιλελεύθερη Συμμαχία.
Επαναλαμβάνω: Ποιός φορέας και με ποιά χαρακτηριστικά θα ήταν περισσότερο αποτελεσματικός ως προς τη Διακυβέρνηση ιδιαίτερα σήμερα σε μια εποχή με κυρίαρχο το στοιχείο του παγκοσμιοποιημένου ανταγωνιστικού περιβάλλοντος και των πολυεπίπεδων κέντρων εξουσίας αλλά και την αδήριτη ανάγκη για σκληρές αντιδημαγωγικές επιλογές σε κρίσιμα πολυσύνθετα ζητήματα που υπερβαίνουν το τοπικό χαρακτήρα των λύσεων κ.λπ.
Παράδειγμα, έχω την αίσθηση ότι στη εποχή μας θα βοηθούσε περισσότερο η έννοια της “εκλογικής λίστας” που καθορίζει περιοριστικά την ατζέντα της Διακυβέρνησης σε ορισμένες βασικές προτεραιότητες τις οποίες και με τη ψήφο των πολιτών δεσμεύεται να αντιμετωπίσει στα 4 επόμενα χρόνια. Η “εκλογική λίστα” μπορεί και πρέπει να περιλαμβάνει πολιτευτές που έχουν μια διαφορετική μεταξύ τους πολιτική διαδρομή ή ιδεολογική αφετηρία αλλά με τη συμμετοχή τους σε αυτή δεσμεύονται απολύτως για τη προώθηση και εφαρμογή της συγκεκριμένης ατζέντας στα ζητήματα της Εκπαίδευσης ή των επιλογών σε σχέση με τη Δημόσια Διοίκηση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα κ.α.
Προτιμώ λοιπόν μια “εκλογική λίστα” όπου οι συμμετέχοντες πολιτευτές θα συμφωνούν απολύτως για το ρόλο και τη σχέση του Κράτους με την αγορά της παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών ( άρθρο 16, παρουσία μη κρατικών πανεπιστημίων κ.λπ) ή τα όρια της δράσης του Κράτους στη οικονομία και τις αγορές παρά με κομματικούς μηχανισμούς που θεωρούν ως δεδομένη τη πολιτική και την ιδεολογική ενότητα αλλά είναι κατά βάση ανίκανοι και αναποτελεσματικοί να προωθήσουν τις αναγκαίες και απαραίτητες τομές.
Αλλωστε, ως Liberal/Radical η πολιτική με πρωταγωνιστές με κόμματα φτιαγμένα πάνω στο μοντέλο του “μαζικού λαϊκού” κόμματος μ αφήνει παγερά αδιάφορο. Η σύγχρονη Διακυβέρνηση απαιτεί διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς το κομματικό μοντέλο και τα σχήματα/φορείς της πολιτικής εκπροσώπησης/νομιμοποίησης.
Τέλος, φίλε R. να σου ευχηθώ καλή δύναμη και πολύ κουράγιο για το εγχείρημα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.
freebloger έφη:
Προτιμώ λοιπόν μια “εκλογική λίστα” όπου οι συμμετέχοντες πολιτευτές θα συμφωνούν απολύτως για το ρόλο και τη σχέση του Κράτους με την αγορά της παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών ( άρθρο 16, παρουσία μη κρατικών πανεπιστημίων κ.λπ) ή τα όρια της δράσης του Κράτους στη οικονομία και τις αγορές παρά με κομματικούς μηχανισμούς που θεωρούν ως δεδομένη τη πολιτική και την ιδεολογική ενότητα αλλά είναι κατά βάση ανίκανοι και αναποτελεσματικοί να προωθήσουν τις αναγκαίες και απαραίτητες τομές.
Χρειάζομαι κάποιες διεκρινήσεις εδώ. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα μπορούσε να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο στην πράξη.
Λόγω φόρτου εργασίας αποσύρομαι προς το παρόν.
Χρωστώ απαντήσεις και διευκρινήσεις…