Σήμερα ονειρεύτηκα πως ταξίδεψα στον “ISS”:http://en.wikipedia.org/wiki/International_Space_Station με το διαστημικό λεωφορείο. Κατάφερα να είμαι από τους τυχερούς επειδή ένας από τους αστροναύτες υποτίθεται πως ήταν κολλητός μου και με πήρε μαζί του! (τυπικός Έλλην δηλ., που καταφέρνει κάτι όχι επειδή το αξίζει άλλα λόγω των κατάλληλων διασυνδέσεων). Επίσης, ενώ κάτω από φυσιολογικές συνθήκες ανακατεύεται το στομάχι μου ακόμα και σε τραίνο (ελληνικό), η όλλη εμπειρία δε με ζάλισε καθόλου. Αντίθετα ήταν πολύ ευχάριστη. Ήμουν επίσης αστέρι στο διαστημικό περίπατο με μηδενική εκπαίδευση. Η μόνη συμβουλή που χρειάστηκε να μου δώσει ο κολλητός αστροναύτης ήταν να μην απομακρυνθώ πολύ. Και το καλύτερο απ΄όλα: λειτουργούσε το κινητό και μπορούσα να τηλεφωνώ σε γνωστούς και φίλους και με ατελείωτη χαιρεκακία να τους ζητώ να μαντέψουν που ήμουν, να περιγράφω πόσο φανταστικά είναι αυτά που βλέπω κτλ.
Και στα δικά σας.
Άλλοι “πετούν στα σύννεφα” αλλά εσύ “πετάς στα άστρα”. Να πω και σ’ ανώτερα; Δεν έχει νόημα!