Μαύρη μέρα για την ελευθερία του λόγου. Ο ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα που καταδικάζει τη «δυσφήμηση των θρησκειών» ως “παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων”:http://www.reuters.com/article/worldNews/idUSTRE52P60220090326. Μεταφράζω αποσπάσματα από το παραπάνω άρθρο:
bq. Tο Πακιστάν, ως εκπρόσωπος των 56 κρατών του OIC (Organization of the Islamic Conference), υποστήριξε πως μια «ευαίσθητη ισσοροπία» θα πρέπει να επιτευχθεί μεταξύ ελευθερίας της έκφρασης και σεβασμού των θρησκειών.
Και λίγο παρακάτω (τα έντονα γράμματα ειναι δικιά μου προσθήκη):
bq. Το με 47 μέλη Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δέχτηκε κριτική για την προώθηση κυρίως των συμφερόντων των Ισλαμικών και Αφρικανικών κρατών *που όταν ψηφίζουν μαζί μπορούν να ελέγχουν τις διατάξεις του*.
Με άλλα λόγια, αν δεν το έχετε ήδη καταλάβει, έχουμε βάλει τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα ή αλλιώς, για να γίνω και λίγο πιο επίκαιρος, τους ακροαριστερούς κουκουλοφόρους να φυλάνε τις τράπεζες. Ή πρόκειται απλά για πανίβλακες που δεν έχουν καταλάβει πως τα ανθρώπινα δικαιώματα αναφέρωνται σε ΑΤΟΜΑ.
Μάλλον είναι καιρός οι όποιες σοβαρές δυτικές χώρες έχουν απομείνει, στις οποίες ως γνωστόν δεν συμπεριλαμβανόμαστε, να εγκαταλείψουν με μικρά βηματάκια το τσίρκο που λέγεται ΟΗΕ. Έχει άλλωστε αποτύχει παταγωδώς στους βασικότερους στόχους για τον οποίο δημιουργήθηκε: παγκόσμια ειρήνη και προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Διαβάστε και μια “σχετική ενδιαφέρουσα ανάλυση.”:http://www.indexoncensorship.org/2009/03/26/the-slow-death-of-freedom-of-expression/
Πέρα από το ότι συμφωνώ απολύτως με όσα λες, θέλω να τονίσω τη μικρούλα αχτίδα φωτός μέσα από τη συννεφιά: τα μέλη απέρριψαν το δεσμευτικό κείμενο, και υιοθέτησαν το μη δεσμευτικό.
Εξάλλου, Ο ΟΗΕ έχει αποτύχει εδώ και καιρό, από τη στιγμή που άφησε τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να πεθάνει…
Να συμπληρώσω οτι αυτό το resolution περνάει κάθε χρόνο εδώ και χρόνια, ψηφιζόμενο πάντα από τα ίδια μουλαδοκρατούμενα κράτη-μέλη (λεπτομέρειες στο slashdot.org). Δεν είναι καινούργιο. Το ανησυχητικό είναι οτι συνεχίζει! Αρκετά κράτη μέλη (Βραζιλία, Ινδία κ.α.) δεν ψηφίζουν κατά, αλλά απέχουν, προφανώς καθένας για τους λόγους του.
Στο ψήφισμα αναφέρεται ρητά η αποτροπή από τη σύνδεση του Ισλάμ με τη βία και την τρομοκρατία – είναι ίσως ο κύριος λόγος που το προωθούν. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όμως με χίλιους-δυο άλλους τρόπους απ‘όλους αυτούς, όλων των θρησκειών, που ζουν ακόμα στον 12ο αιώνα.
Στην πυρά τους ασεβείς, στην πυρά!!!
…κι όσον αφορά τον ΟΗΕ, να θυμήσω τον γελοίο Κόφι Ανάν να κάθεται σαν κότα και να χαμογελάει αμήχανα ή να το παίζει πικραμένος όταν οι Αμερικάνοι βομβάρδιζαν το Σεράγεβο και το Βελιγράδι κι όταν εισέβαλλαν στο Ιράκ. Φοβόταν ο καημένος μη τον απολύσουν και βρεθεί στο δρόμο, αν πει κάτι… Η μήπως θα τον έδερναν, αν παραιτούνταν; Η παραίτηση είναι το τελευταίο οχυρό που έχει κάποιος για να φυλάξει την αξιοπρέπειά του, αλλά όταν δεν έχεις αξιοπρέπεια, επειδή είσαι μαριονεττούλα, γιατί να παραιτηθείς;
Δε συμφωνώ με μηδενιστικές λογικές του στυλ όλα ή τίποτα… Φυσικά, κάθε συνεργασία μεταξύ κρατών με μεγάλες ανομοιότητες έχει και τα τραγελαφικά της. Μια συνεργασία μεταξύ (λίγο-πολύ) ελεύθερων κρατών θα ήταν ενδιαφέρουσα ως ιδέα αλλά ας σκεφθούμε την ΕΕ, τον ΟΟΣΑ, το ΝΑΤΟ, το Συμβούλιο της Ευρώπης. Τι παραπάνω από αυτούς τους οργανισμούς θα μπορούσε να προσφέρει μια τέτοια ένωση (πέραν του ότι θα είχε περισσότερα μέλη); Και ας μη ξεχνάμε ότι η ελευθερία (ή η έλλειψή της) είναι μια δυναμική κατάσταση. Κανένα κράτος δεν είναι στάνταρ, εξ’ ορισμού και αιωνίως στη μία πλευρά…
Εξ‘άλλου, έτσι θα δημιουργείτο μιά τάση αντιπαράθεσης μεταξύ των “ελεύθερων” και των απολυταρχικών κρατών. Θέλουμε κάτι τέτοιο;